Incest: ik zie, ik zie wat jij niet ziet

Enkele maanden geleden kregen we op het CPC een brochure aangereikt met de fascinerende titel: "Ik zie, ik zie wat jij niet ziet." In deze brochure geeft Irene van den Akker een verhelderend beeld van de manier waarop, in haar ervaring, verschillende groepen van mensen op het incestslachtoffer reageren. In haar inleiding schrijft ze: "Vanaf zijn zevende tot en met zijn veertiende levensjaar is mijn man seksueel misbruikt door zijn vader. Wij waren ruim tien jaar getrouwd toen hij er op drieëndertigjarige leeftijd met mij over sprak. Het was voor het eerst in zijn leven dat hij er met iemand over sprak. Mijn wereld scheen in te storten. Maar tegelijkertijd werden de reeds jaren aanwezige onbegrijpelijke kanten in ons huwelijk mij pijnlijk snel duidelijk. De vragen die ik mijzelf en mijn man nooit had durven stellen, kregen een vage vorm. Nooit heb ik ze durven uiten, omdat ik mijzelf wijs maakte en er van overtuigd was dat er niets aan de hand was. Blind voor de werkelijkheid, hield ik mezelf al die jaren voor dat er overal wel eens wat is, en daarmee maakte ik vaak recht, wat behoorlijk krom was. Het is louter en alleen Gods bewarende hand geweest die ons geleid heeft in de tijd die daarna volgde."

De volledige brochure kunt u bestellen op het CPC (BEF 275/ NLG 15,70)