Pastorale zorg en de niet-westerse vreemdeling
'Ik ben vergeten hoe ik zonder stoel kan zitten,
Ik ben het leven in mijn dorp vergeten
en om te schrijven kan ik niet meer van rechts beginnen.
Ik kan niet meer 'lebes' zeggen, wel 'het gaat goed'.
Mijn herinnering laat mij in de steek
en het verleden volgt mij'.
